چرا ما گرمکنهای حمام را قبل از رسیدن آنها به دست کاربر، تحت فشار قرار میدهیم؟
باید صادق باشیم: حمامها واقعاً محیط مناسبی برای لوازم الکترونیکی نیستند. صبحهای سرد، دوشهای بسیار گرم، و رطوبت مداوم، همگی عواملی هستند که میتوانند به سیمها و قطعات فلزی آسیب برسانند.
ما دوست نداریم حدس بزنیم که آیا یک لامپ میتواند مقاومت کند یا نه؛ در عوض، آن را در یک محیط خاص قرار داده و سعی میکنیم آن را خراب کنیم.
مبارزه با بخار
بخار آب، در واقع دشمن طبیعی لولههای گرمایشی کوارتزی است. اگر حتی مقدار کمی رطوبت به داخل لامپ نفوذ کند، با کوارتز گرم و الکترودها واکنش نشان میدهد. این امر باعث خرابی زودهنگام لامپ یا حتی ایجاد اختلالات الکتریکی میشود.
برای جلوگیری از این اتفاق، ما آزمایشهایی با دما و رطوبت بالا انجام میدهیم. این فرآیند سختی است، اما تنها راه برای یافتن نقاط ضعف در مواد استفاده شده در ساخت لامپ است.
بررسی نقاط ضعف
ما بیشتر وقت خود را صرف بررسی نقاطی میکنیم که در آنها قطعات گرمایشی با بدنه لامپ در تماس هستند. اگر این درزها به خوبی بسته نشوند، رطوبت وارد لامپ خواهد شد.
ما گرمکنها را مدام در شرایط رطوبت و دمای بالا قرار میدهیم؛ این کار باعث فشار زیادی بر مواد مورد استفاده میشود. ما به دنبال هرگونه نشانه زنگزدگی یا ضعف در مواد میگردیم. اگر لامپ نتواند در شرایط رطوبت ۹۵٪ و در حالت روشن و خاموش، مقاومت کند، پس نباید در حمامهای خانگی استفاده شود.
یافتن نقطه تعادل
نکته مهم این است که همه میخواهند گرمکنی داشته باشند که بتواند به سرعت گرم شود. برای این منظور، نیاز به توان بالاتری وجود دارد. اما قرار دادن این میزان گرما در فضای کوچک سقف، فشار زیادی بر درزها وارد میکند.
وقتی دما بالا میرود، مواد گسترش مییابند؛ اگر درزها خیلی سفت باشند، ممکن است ترک بخورند.
بنابراین، ما وقت زیادی را صرف تعادل بین توان تولیدی گرمکن و کیفیت درزها میکنیم. ما میخواهیم که گرمکن سریع گرم شود، اما در عین حال بتواند برای مدت طولانی کار کند. تا زمانی که گرمکن مطابق با استانداردهای مربوط به منطقه حمام شما نصب شود، میتوانید از آن استفاده کنید.